AYDIN AFACAN
YAN YANA YEDİ
KIRMIZI / ŞİİR / CAN / 2001 / 95 sayfa
Hilmi Yavuz’un
editörlüğünde Can Yayınlarında basılan ilk kitabı. Daha sonra ödüllü kitabı
olan Itır ve Güneş 2003 yılında yayınlanıyor.
Kitabı yedi
bölümden oluşuyor: gülistan, güneş altında gelincikler, ‘yediler ve
kırmızılar’dan, nar kırmızı bir masal, “küçük kırmızı” şiirler, başka
tutanaklar ve gül çekmecesinden.
Aydın
Afacan’ın sade dili bu şiirlerinde de ileri çıkan bir özellik. Kırmızı güller
serenadı diyebiliriz kitabın bütünü için.
Bir şiirini
aktarıyorum:
çocuklar, evler ve diğer
“üşüyelim,
ısınsın çocuklar”
Behçet
Necatigil
çocuklar evlere gittiler
soğuk kışlara gittiler, açmamış güneşlere
(-bilgisayara bir güneş çizildi,
Uyuduk “ışık”
içinde!..)
çocuklar çarşılara gittiler…
-cilalı boya, kağıt mendil, meyveli buz,
soğuk su,
ekmek parası, bir derdimiz var…
bizi
unuttunuz!..
çocuklar evlere gittiler
yıkık duvarlara gittiler, yanık yamaçlara
(-ceberut “ninni”ler söylendi,
uyuduk
“güvenlik” içinde!..)
çocuklar isli taşlara gittiler…
-tarlada bulduk,
yok bizim bir suçumuz
oyuncağımız da
ve kopuk bacağımız…
bizi
unuttunuz!..
çocuklar evlere gittiler
“yok”lara gittiler, “sonra”lara
(-televizyona vitrinler konuldu,
uyuduk
“bolluk” içinde!..)
“burası okul”lara gittiler…
-rahat uyuyunuz “büyükler”
sizi yutan
“çokluk” içinde
belki yarın ödevimiz,
“neden
unuttunuz?”
olabilir: yine “içerde”yiz!..
dilin anadili idiler; ama soğudu dünya
üşümüyor da
kimseler;
ah, çocuklar gittiler,
mavi atlas gömüldü masallarla
“yağmur da üşüyordur şimdi dışarıda”!.. sf:68-69
Taylan
Köken
